kriton arsenis blog

Η παγκόσμια περιβαλλοντική κρίση μας φέρνει αντιμέτωπους με μία πραγματικότητα που τα τελευταία χρόνια η ανθρωπότητα προσπάθησε πεισματικά να αγνοήσει. Οι καθημερινές μας επιλογές έχουν επιπτώσεις στα παιδιά μας και σε όλες τις γενιές που θα ακολουθήσουν. Αν οι επιλογές μας είναι καταστροφικές, αν ο τρόπος ζωής μας είναι μη βιώσιμος, τότε οι επιπτώσεις στα παιδιά μας και σε όλες τις επόμενες γενιές θα είναι καταστροφικές. Σε όλη τη Γη, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει. Οι γενιές μας καταστρέφουν συστηματικά το μέλλον των επερχόμενων γενεών.

 Εξαντλούμε τους φυσικούς πόρους. Όλοι οι ενεργειακοί πόροι, όπως το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, οι πρώτες ύλες, όπως τα μέταλλα και τα ορυκτά και οι θεμελιώδεις φυσικοί πόροι για την υποστήριξη της ζωής στη Γη, όπως το καθαρό νερό, το γόνιμο χώμα και ο καθαρός αέρας, καταναλώνονται σχεδόν εξ ολοκλήρου από εμάς, τις τρεις περίπου τελευταίες γενιές.

 Στις γενιές που έρχονται παραδίδουμε θάλασσες χωρίς ψάρια, υποβαθμισμένες γεωργικές περιοχές, λιγοστό καθαρό νερό και ένα πλανήτη που δεν αντέχει άλλους ρύπους. Αντίστοιχα και στην οικονομία. Στην Ελλάδα μεταξύ 2004 και 2009, χρεώσαμε σε καθένα μας ξεχωριστά και σε κάθε μελλοντικό συμπολίτη μας τουλάχιστον 10.000 ευρώ.

 Είναι προϋπόθεση για τη συνέχιση του ανθρώπινου πολιτισμού, είναι προϋπόθεση για την επιβίωση κάθε χώρας ξεχωριστά, να ενσωματώσουμε στις πολιτικές μας την οριζόντια αρχή της διαγενεακής δικαιοσύνης.

Υπάρχουν ήδη καλές πρακτικές που εφαρμόζονται προς αυτή την κατεύθυνση, όπως η ψήφος των νέων 16 ετών για πρώτη φορά πριν από ενάμιση περίπου χρόνο στις εθνικές εκλογές της Αυστρίας και η θεσμοθέτηση του Συνηγόρου των Μελλοντικών Γενεών ως ανεξάρτητης αρχής για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των επερχόμενων γενεών που ελέγχει τόσο τη νομοθεσία όσο και τη διοίκηση όσον αφορά την προστασία του περιβάλλοντος στην Ουγγαρία.

Hμέρα Γης θα έπρεπε να είναι αφορμή γιορτής για όλους μας. Η Γη μάς προσφέρει τη ζωή. Παρά τις δίκες μας επεμβάσεις, αντέχει ακόμη και συνεχίζει ακάθεκτη. Ακόμη και στις τσιμεντουπόλεις μας η άνοιξη είναι πραγματική επανάσταση.

Το τελευταίο διάστημα φαίνεται να έχουμε εξαπολύσει έναν πόλεμο εναντίον της Γης. Τα άσχημα νέα είναι ότι κερδίζουμε.

Στον ψυχρό πόλεμο όλοι ελπίζαμε ότι ο Ρέιγκαν ή ο Γκορμπατσόφ δεν θα πατήσουν τελικά εκείνο το κουμπί που θα πυροδοτούσε τον πρώτο πυρηνικό πύραυλο και θα ξεκινούσε έναν πόλεμο δίχως αύριο. Ο κίνδυνος αυτός προς το παρόν αποσοβήθηκε, αλλά ένα άλλο κουμπί κρίνει καθημερινά το δικό μας αύριο. Είναι το κουμπί που πατάμε όλοι για να ανάψουμε φώτα, συσκευές, αυτοκίνητα, μηχανές εργοστασίων κτλ. Το κουμπί αυτό οδηγεί στην κατανάλωση ενέργειας, αλλά και στην εξάντληση όσων προσφέρει η Γη. Ξέρουμε πλέον ότι ο υπερσπάταλος ενεργειακά και περιβαλλοντικά τρόπος ζωής μάς οδηγεί σε συσσώρευση διοξειδίου το άνθρακα και άλλων αερίων που δεσμεύουν περισσότερη θερμοκρασία στη γήινη ατμόσφαιρα και αλλάζουν ριζικά το κλίμα, κάνοντας τη Γη αφιλόξενη. Σε πολλά μέρη του κόσμου αυτό είναι ήδη ορατό.

Τα παγόβουνα και οι παγετώνες λιώνουν γρηγορότερα από ό,τι εκτιμούσαμε – σημειώστε ότι όταν λιώσουν οι πάγοι των Ιμαλαΐων θα απειληθεί η πρόσβαση σε νερό του 22% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αντίστοιχες επιπτώσεις αναμένονται στο Κιλιμάντζαρο, στις Άνδεις και αλλού. Η έννοια «περιβαλλοντικός πρόσφυγας» δεν είναι πια σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Υπάρχουν ήδη 20 εκατομμύρια και έως το 2050 αναμένεται να φτάσουν τα 500.

Η μεγάλη πρόκληση της ανθρωπότητας είναι πώς θα σταματήσει να συσσωρεύει άνθρακα στην ατμόσφαιρα και πώς θα αρχίσει να τον ξαναποθηκεύει στη Γη. Βασικός σύμμαχός μας τα δάση και η βλάστηση. Γιατί, όπως μαθαίναμε στο δημοτικό, τα φυτά μέσω της φωτοσύνθεσης δεσμεύουν το διοξείδιο του άνθρακα και το μετατρέπουν σε  φύλλα, κορμούς, ρίζες και τελικά χώμα.

Τα νέα και εδώ άσχημα. Σε 7 μόλις χρόνια χάθηκε περισσότερο από «μια Ελλάδα δέντρα» στον Αμαζόνιο – 150 εκατομμύρια στρέμματα. Αν συνεχίσουμε έτσι, το 55% του Αμαζονίου θα έχει χαθεί έως το 2030. Στην Αφρική χάνουμε ετησίως μία Ελβετία δάσος, 40 εκατομμύρια στρέμματα, και λίγο παραπάνω στη Λατινική Αμερική. Στην Ινδονησία κάτι λιγότερο από την έκταση της Σλοβενίας. Υπάρχουν και καλά νέα. Σε κάθε γωνιά της Γης άνθρωποι μαζεύονται σε ομάδες και αλλάζουν νοοτροπίες, πρακτικές και τρόπους ζωής. Πολλές φορές στην παγκόσμια αλλαγή αυτή συμβάλλουν και χώρες. Τέσσερις φορές την έκταση της Ελλάδας έχει δεντροφυτέψει η Κίνα, με εντυπωσιακές επιπτώσεις. Αντίστοιχα προγράμματα δάσωσης στη Ρουάντα είχαν σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί τόσο η ροή των ποταμών προς την πρωτεύουσα, ώστε να μπορεί να ηλεκτροδοτείται πλέον αποκλειστικά με υδροηλεκτρικό εργοστάσιο. Αντίστοιχα παραδείγματα μπορούμε να βρούμε σε κάθε τομέα της καθημερινότητας, σε κάθε μέρος της Γης.

Όπως λέει ο περιβαλλοντολόγος Πολ Χόκεν, αν κοιτάξει κανείς τα δεδομένα θα πρέπει να είναι χαζός για να είναι αισιόδοξος. Αν κοιτάξει όμως τα εκατομμύρια κινήματα πολιτών σε όλο τον κόσμο που παλεύουν για να σταματήσει η καταστροφή του πλανήτη, θα πρέπει να μην έχει καρδιά για να είναι απαισιόδοξος…

http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/298/ημέρα-της-γης

Το τελευταίο διάστημα φαίνεται να έχουμε εξαπολύσει έναν πόλεμο εναντίον της Γης. Μολύνουμε τα νερά και το έδαφος, εξαντλούμε τα ψάρια και τα θαλασσινά, γεμίζουμε την ατμόσφαιρά μας με επικίνδυνα αέρια, καταστρέφουμε είδη ζωής κάθε χρόνο. 2 εκατομμύρια τόνους αστικών λυμάτων ρίχνουμε σε ρέματα, ποτάμια, λίμνες και θάλασσες της Γης κάθε μέρα. Στις αναπτυσσόμενες χώρες, το 70% των βιομηχανικών λυμάτων απελευθερώνεται ανεπεξέργαστα στο περιβάλλον μολύνοντας πόσιμο ή αρδεύσιμο νερό. Πάνω από 10.000 είδη ζωής εξαφανίζονται κάθε χρόνο. Το 88% των ευρωπαϊκών αλιευτικών αποθεμάτων αλιεύεται πέρα από το μέγιστο βιώσιμο επίπεδο. Το 30% των αλιευτικών αποθεμάτων βρίσκεται εκτός ασφαλών βιολογικών ορίων, που σημαίνει ότι πιθανά δεν θα καταφέρουν να αποκατασταθούν. Από το 1960 έως σήμερα το 1/3 της παγκόσμιας αγροτικής γης καταστράφηκε λόγω διάβρωσης και υποβάθμισης. Χάνουμε τουλάχιστον 100 εκατομμύρια στρέμματα αγροτικής γης κάθε χρόνο. Λόγω της καταστροφής των τροπικών δασών για την καλλιέργεια μεταλλαγμένης σόγιας και καλαμποκιού αλλά και για την εκτροφή βοοειδών, χάνουμε 55 εκατομμύρια τόνους επιφανειακού εδάφους στη Βραζιλία ετησίως. Σε 7 μόλις χρόνια χάθηκε περισσότερο από “μια Ελλάδα δέντρα” στον Αμαζόνιο -150 εκατομμύρια στρέμματα. Αν συνεχίσουμε έτσι, το 55% του Αμαζονίου θα έχει χαθεί έως το 2030. Στην Αφρική χάνουμε ετησίως μία Ελβετία δάσος – 40 εκατομμύρια στρέμματα- και λίγο παραπάνω στην Λατινική Αμερική. Στην Ινδονησία κάτι λιγότερο από την έκταση της Σλοβενίας– 18 εκατομμύρια στρέμματα.

Με την Κλιματική Αλλαγή κάνουμε τη Γη αφιλόξενη. Τα παγόβουνα στους πόλους και οι παγετώνες στις κορυφές του πλανήτη λιώνουν γρηγορότερα από ότι προέβλεπαν οι επιστήμονες. Όταν λιώσουν οι πάγοι των Ιμαλαΐων, θα απειληθεί η πρόσβαση σε νερό του 22% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αντίστοιχες επιπτώσεις αναμένονται από το ταχύτατο λιώσιμο των πάγων στο Κιλιμάντζαρο, στις Άνδεις και άλλες τροπικές οροσειρές. 20 εκατομμύρια είναι ήδη οι περιβαλλοντικοί πρόσφυγες. Έως το 2050 αναμένεται να φτάσουν  τουλάχιστον τα 500 εκατ. οι άνθρωποι που θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους για να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή.

Αλλά δεν υπάρχουν μόνο άσχημα νέα. Σε κάθε γωνιά της Γης, άνθρωποι μαζεύονται σε ομάδες και αλλάζουν τις νοοτροπίες, τις πρακτικές και τον τρόπο ζωής τους. Πολλές φορές στην παγκόσμια αλλαγή αυτή συμβάλλουν και χώρες. Τέσσερις  φορές την έκταση της Ελλάδας έχει δεντροφυτέψει η Κίνα, με εντυπωσιακές επιπτώσεις. Αντίστοιχα προγράμματα δάσωσης στην Ρουάντα, είχαν σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί τόσο η ροή των ποταμών προς την πρωτεύουσα της χώρας, Κιγκάλι, ώστε να μπορεί να ηλεκτροδοτείται πλέον αποκλειστικά από το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο. Αντίστοιχα παραδείγματα μπορούμε να βρούμε σε κάθε τομέα της καθημερινότητας σε κάθε μέρος της Γης.

Όπως λέει ο περιβαλλοντολόγος και ερευνητής Πολ Χόκεν, αν κοιτάξει κανείς τα δεδομένα θα πρέπει να είναι χαζός για να είναι αισιόδοξος. Αν κοιτάξει όμως τα εκατομμύρια κινήματα πολιτών σε όλο τον κόσμο που παλεύουν για να σταματήσει η καταστροφή του πλανήτη, θα πρέπει να μην έχει καρδιά για να είναι απαισιόδοξος.

Παρέμβαση στην Ολομέλεια για την άμεση απαγόρευση της χρήσης κυανίου στην εξόρυξη χρυσού

 Την άμεση απαγόρευση της χρήσης κυανίου για την εξόρυξη χρυσού εντός της ΕΕ ζήτησε από την Επίτροπο Σεσίλια Μάλστρομ με παρέμβαση του ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Κρίτων Αρσένης, κατά τη σχετική συζήτηση στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο Κρίτων Αρσένης είναι εισηγητής και συντάκτης εκ μέρους των Σοσιαλιστών του διακομματικού ψηφίσματος  για την απαγόρευση χρήσης κυανίου στην εξόρυξη χρυσού εντός της ΕΕ το οποίο και θα τεθεί προς ψηφοφορία στην επόμενη Oλομέλεια.

Κατά την παρέμβασή του, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ επισήμανε ότι ο καιρός που ανταλλάσαμε θέσεις απασχόλησης έναντι του τοπικού περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων ανήκει πλέον στο παρελθόν, τόνισε ότι η οικονομική βιωσιμότητα της συγκεκριμένης δραστηριότητες θα κατέρρεε εάν εφαρμοζόταν η αρχή της πρόληψης και η αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει” και προειδοποίησε ότι η χρήση κυανίου θέτει σε ανεπανόρθωτο κίνδυνο τόσο το περιβάλλον όσο και την υγεία των Ευρωπαίων πολιτών.

Από την  πλευρά της η Επίτροπος επισήμανε ότι «με τη νέα Οδηγία για την εξόρυξη ακόμη και σε περίπτωση ατυχήματος οι επιπτώσεις περιορίζονται σημαντικά» απαντώντας σε ερώτηση του Κρίτωνα Αρσένη εάν είναι η Επιτροπή σε θέση να διαβεβαιώσει ότι έχουμε στην ΕΕ επαρκή και ισχυρή νομοθεσία και ότι ένα ατύχημα από διαρροή κυανίου δεν θα επαναληφθεί σε κάποια άλλη περιοχή της Ευρώπης.

Μετά τη λήξη της συζήτησης, ο Κρίτων Αρσένης προέβη στις ακόλουθες δηλώσεις: «Σήμερα η Επιτροπή ρωτήθηκε σχετικά με το εάν είμαστε διασφαλισμένοι απέναντι στο ενδεχόμενο να επαναληφθεί μία περιβαλλοντική τραγωδία σαν αυτή που έγινε πριν 10 χρόνια στη Ρουμανία. Αντί η Επιτροπή να μας διαβεβαιώσει ότι τέτοιος κίνδυνος πια δεν υφίσταται ή τουλάχιστον να μας διαβεβαιώσει ότι θα λάβει άμεσα τα απαραίτητα μέτρα, δεν απέκλεισε την περίπτωση του ατυχήματος. Για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο περιορισμός των επιπτώσεων ενός νέου ατυχήματος αρκεί. Για την ευρωπαϊκή κοινωνία όμως, ο  καιρός που ανταλλάσαμε θέσεις απασχόλησης έναντι του τοπικού περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων ανήκει πλέον στο παρελθόν. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ακριβώς αυτό που ζητούν οι τοπικές κοινωνίες: την άμεση απαγόρευση της χρήσης κυανίου για την εξόρυξη χρυσού εντός της ΕΕ».

Ακολουθεί το κείμενο της παρέμβασης του Κρίτωνα Αρσένη στην Ολομέλεια

«Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Μετά το Τσερνομπίλ, όλοι κατανοήσαμε τον πυρηνικό κίνδυνο. Το 2000 όμως προκλήθηκε η δεύτερη μεγαλύτερη περιβαλλοντική καταστροφή στην ιστορία της Ευρώπης, και ίσως παγκοσμίως από το ατύχημα  Baia Mare στη Ρουμανία.

Διέρρευσαν από εξορυκτική μονάδα χρυσού 100.000 κυβικά μέτρα νερού με πολύ υψηλές συγκεντρώσεις κυανίου και άλλων βαρέων μετάλλων στον ποταμό Tisza και από εκεί στον Δούναβη  πλήττοντας εκτός από τη Ρουμανία την Ουγγαρία  και τη Σερβία,   σκοτώνοντας δεκάδες χιλιάδες ψάρια και δηλητηριάζοντας το πόσιμο νερό.

Η μόλυνση στην τροφική αλυσίδα της άμεσα πληγείσας περιοχής υπήρξε μακροχρόνια. Η Ουγγαρία ανέφερε 1.367 τόνους νεκρών ψαριών. Πάνω από 100 άτομα, κυρίως παιδιά, νοσηλεύτηκαν άμεσα έχοντας καταναλώσει τα μολυσμένα ψάρια.

Παρόλα αυτά η εξόρυξη χρυσού με τη χρήση κυανιούχων διαλυμάτων όχι μόνο συνεχίζεται, όχι μόνο δεν απαγορεύεται σε Ευρωπαϊκό επίπεδο,  αλλά οι σχετικές επενδύσεις επιδοτούνται από τα κράτη μέλη και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

 Η εξόρυξη συνεχίζεται ή προγραμματίζεται να ξεκινήσει στην Σουηδία, Φινλανδία, Σλοβακία, Ρουμανία, Βουλγαρία και στην Ελλάδα, ενώ απαγορεύεται μέσω νόμου στη Ουγγαρία και τη Τσεχία και μέσω νομολογίας στη Γερμανία.

 Αγαπητοί συνάδελφοι,

 Ο καιρός που ανταλλάσαμε θέσεις απασχόλησης έναντι του τοπικού περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων ανήκει πλέον στο παρελθόν.

 Ακόμη και η οικονομική βιωσιμότητα της συγκεκριμένης δραστηριότητες καταρρέει αν εφαρμόζαμε πραγματικά την αρχή της πρόληψης και την αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει”. 

 Κάθε οικονομική δραστηριότητα είναι ευπρόσδεκτη εφόσον συνάδει με την προστασία του περιβάλλοντος και την προστασία της υγείας των πολιτών.

Όταν όμως χρησιμοποιούμε κυάνιο θέτουμε σε ανεπανόρθωτο κίνδυνο τόσο το περιβάλλον όσο και την υγεία των Ευρωπαίων πολιτών.

 Επίτροπε Μάλστρομ, είστε σε θέση να μας διαβεβαιώσετε ότι έχουμε επαρκή και  ισχυρή νομοθεσία και ότι ένα νέο Baia Mare δεν θα επαναληφθεί, αυτή τη φορά στην Σουηδία, την Φινλανδία, τη Βουλγαρία ή την Ελλάδα;

 Αγαπητή κα. Επίτροπε, ζητώ από την Επιτροπή να αποδείξει  ότι τιμά τις δεσμεύσεις που ανέλαβε μόλις πριν από δύο μήνες ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

 Ενώνω τη φωνή μου με τις φωνές των τοπικών κοινωνιών που υφίστανται πρώτες τις συνέπειες, και με τους αγώνες των περιβαλλοντικών κινημάτων.

Ζητώ την άμεση απαγόρευση της χρήσης κυανίου για την εξόρυξη χρυσού εντός της ΕΕ».

Πηγή φωτό: BBC News

Παρέμβαση στην Κάθριν Άστον για την περιβαλλοντική καταστροφή από την εκμετάλλευση της πετρελαιοφόρας άμμου στην Ολομέλεια

Τη συμμόρφωση του Καναδά με το πρωτόκολλο του Κιότο που από κοινού με την ΕΕ υπέγραψε αλλά μονομερώς δεν τήρησε ως βάση για περαιτέρω συνεργασία, ζήτησε από την ύπατη εκπρόσωπο της ΕΕ  για θέματα εξωτερικής πολιτικής Κάθριν Αστον, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κρίτων Αρσένης, κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ο Κρίτων Αρσένης επισήμανε, επιπλέον, ότι ο λόγος για την επιδεικτική μη τήρηση των κλιματικών δεσμεύσεων του Καναδά, είναι η εξορυκτική βιομηχανία πετρελαίου από πετρελαιοφόρα άμμο, που οδηγεί σε τεράστιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, καταπάτηση των δικαιωμάτων των ιθαγενών, απειλές για τη δημόσια υγεία, καταστροφή των υδάτινων αποθεμάτων και της βιοποικιλότητας καθώς και κρίσιμων αποθηκών άνθρακα του πλανήτη.

Η Κάθριν Άστον παραδέχθηκε ότι ο ρόλος του Καναδά στην παγκόσμια κλιματική συνδιάσκεψη της Κοπεγχάγης ήταν χαμηλότερος των προσδοκιών. Επισήμανε ότι διαβλέπει μια στροφή της στάσης του Καναδά, την οποία και θα ενθαρρύνει με άμεσο στόχο να υπάρξει δέσμευση για ουσιαστική μείωση των εκπομπών CO2 στο πλαίσιο της συμφωνίας της Κοπεγχάγης. Η κυρία Άστον απέφυγε επί της ουσίας να απαντήσει στο ζήτημα της εκμετάλλευσης της πετρελαιοφόρας άμμου στον Καναδά, τη στιγμή που οι καταστροφικές της επιπτώσεις έχουν προκαλέσει διεθνή κατακραυγή.

Μετά τη λήξη της συζήτησης, ο Κρίτων Αρσένης προέβη στις ακόλουθες δηλώσεις: «Θα παρακολουθούμε με ιδιαίτερη προσοχή την πορεία των διαπραγματεύσεων για την νέα εμπορική συμφωνία ΕΕ-Καναδά. Θα ήταν ανεπίτρεπτο να μην τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το θέμα των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την εκμετάλλευση της πετρελαιοφόρας άμμου. Είναι ο λόγος που ο Καναδάς δεν τηρεί τις διεθνείς δεσμεύσεις του για το κλίμα και δεν είναι κατανοητό πώς μία χώρα που παραβιάζει επιδεικτικά μία νομικά δεσμευτική κλιματική συμφωνία που έχουμε υπογράψει από κοινού, μπορεί να είναι αξιόπιστος συνομιλητής σε οποιαδήποτε άλλη συμφωνία».

Ακολουθεί το κείμενο της παρέμβασης του Κρίτωνα Αρσένη στην Ολομέλεια:

 «Ο Καναδάς είναι ένας από τους πιο παλιούς και στενούς εταίρους της ΕΕ ήδη από το 1959. Ωστόσο, η συνεργασία μας πρέπει πάντοτε να στηρίζεται σε κοινές αξίες και αμοιβαίο σεβασμό.

Ο  Καναδάς είναι μεταξύ των δέκα μεγαλύτερων ρυπαντών αερίων του θερμοκηπίου παγκοσμίως τόσο σε συνολικές τιμές όσο και κατά κεφαλήν και είναι η μοναδική χώρα που ενώ υπέγραψε και κύρωσε το πρωτόκολλο του Κιότο, στη συνέχεια ανακοίνωσε δημοσίως ότι δεν είχε σκοπό να τιμήσει τις νομικές δεσμεύσεις που ανέλαβε.

Αντί να μειωθούν οι εκπομπές του κατά 6% σε σχέση με τα επίπεδα του 1990, οι εκπομπές του Καναδά αυξήθηκαν κατά 26%.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η οικονομία του Καναδά είναι επικεντρωμένη στην παραγωγή πετρελαίου και εστιάζει με αυξανόμενους ρυθμούς στην γρήγορη επέκταση της επιφανειακής εξόρυξης  και της γεώτρησης στα δάση και τους υγροτόπους της Αλμπέρτα ώστε η πίσσα και η πετρελαιοφόρα άμμος να μετατρέπονται σε συνθετικό ακατέργαστο πετρέλαιο που χρησιμοποιείται ως καύσιμο μεταφορών.

Η παραγωγή πετρελαίου από πετρελαιοφόρα άμμο είναι η βασικότερη αιτία για την μη εποικοδομητική στάση του Καναδά στις διεθνείς διαπραγματεύσεις για την αλλαγή του κλίματος και για την έλλειψη ενός αποτελεσματικού, εσωτερικού κανονιστικού πλαισίου για την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου.

Η εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου από την εκμετάλλευση αυτή είναι τρεις έως πέντε φορές μεγαλύτερη από εκείνη της συμβατικής παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αυτή την περίοδο η εκμετάλλευση πετρελαιοφόρου άμμου εκπέμπει 27 μεγατόνους διοξειδίου του άνθρακα το χρόνο και αναμένεται ραγδαία άνοδος σε 108-126 μεγατόνους μέχρι το 2015.

Απαιτεί επίσης δύο έως πέντε βαρέλια νερού για κάθε βαρέλι πίσσας που εξάγεται, το οποίο οδηγείται στη συνέχεια σε τεράστιες λίμνες αποβλήτων που απειλούν την υγεία των αυτόχθονων κοινοτήτων που κατοικούν στις εκβολές και είναι πιθανό να προκαλέσει την απώλεια εκατομμυρίων αποδημητικών πτηνών.

 Η εκμετάλλευση πετρελαιοφόρας άμμου καταστρέφει το δάσος Boreal, έναν από τους μεγαλύτερους τόπους φυσικής αποθήκευσης άνθρακα ο οποίος φιλοξενεί ένα από τα μεγαλύτερα δασικά υγροτοπικά οικοσυστήματα στον πλανήτη. Αναμένεται να έχει πολλαπλασιαστεί τέσσερις με πέντε φορές έως το 2015 για να ικανοποιήσει τις αυξανόμενες ανάγκες στις ΗΠΑ.

 Μέχρι το 2020 λόγω της εκμετάλλευσης αυτής αναμένεται να παράγει περισσότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από ότι συνολικά ευρωπαϊκές χώρες όπως η Αυστρία και η Ιρλανδία.

 Ο Καναδάς ξοδεύει μόνο 77 Δολάρια ανά άτομο για τη μετάβαση στην πράσινη οικονομία, στοιχείο το οποίο σοκάρει όταν συγκρίνεται με ποσά όπως τα 1.200 δολάρια  ανά άτομο της Κορέας, τα 420 δολάρια της Αυστραλίας και τα 365 δολάρια των ΗΠΑ σύμφωνα με τα στοιχεία του Global Green Deal του  ΟΗΕ.

 Η διασφάλιση της προστασίας του δάσους Boreal, μιας ανεκτίμητης φυσικής δεξαμενής άνθρακα και ενός φυσικού χώρου αποθήκευσης άνθρακα, θα πρέπει επίσης να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής του Καναδά.

Είναι σημαντικό να ζητήσουμε από τον Καναδά να συμμορφωθεί με τις διεθνείς συμφωνίες που έχουμε από κοινού υπογράψει, αλλά μονομερώς σεβόμαστε, ως βάση για περαιτέρω συνεργασία».

 Πηγή φωτό: New York Times