Τι μένει από την ελπίδα στην Κοπεγχάγη;
Πριν από λίγο ανακοινώθηκε η πρόταση συμφωνίας στην Κοπεγχάγη. Σε λίγο θα ξέρουμε αν η ολομέλεια της συνδιάσκεψης θα την εγκρίνει ή θα την απορρίψει. Πρόκειται για ένα κείμενο που υπολείπεται των προσδοκιών αλλά μάλλον κρατάει το παράθυρο ευκαιρίας για την ανθρωπότητα ανοικτό. Δεν λύνει το πρόβλημα. Απλά μειώνει την απογοήτευση της πλήρους αποτυχίας και δίνει ελπίδα ότι θα τα καταφέρουμε στο μέλλον.
Ο αδύναμος κρίκος τελικά δεν ήταν τόσο η Κίνα, που δυσκόλεψε σημαντικά τις διαπραγματεύσεις, όσο οι ΗΠΑ του Μπαράκ Ομπάμα. Ο Ομπάμα στην συνέντευξη τύπου μας είπε αρκετές αλήθειες. Δεν πιστεύει ότι μπορεί να υπογράψει μια δεσμευτική συμφωνία στο άμεσο μέλλον, ούτε να δεσμευτεί για τις μειώσεις που απαιτούνται για την αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής. Πολιτικός πραγματισμός; Ίσως. Έλλειψη πολιτικής βούλησης; Ίσως. Απογοήτευση; Αναμφίβολα. Είμαι από αυτούς που είχαν χαρεί με την εκλογή Ομπάμα. Αναμφίβολά πλέον η διακυβέρνηση Ομπάμα μου θυμίζει μια επανάσταση που προσγειώθηκε πρόωρα. Τι να περιμένει πλέον κάποιος από τον Μπαρακ Ομπάμα; Πραγματιστική πολιτική; Αναμφίβολα αυτό είναι που του προτείνουν οι σύμβουλοί του. Σήμερα φάνηκε ότι είναι και η δική του προσωπική επιλογή. Αυτό σημαίνει ότι αν κάτι δεν θα γίνει εύκολα αποδεκτό το αποσύρουμε από τη δημόσια συζήτηση, το μετριάζουμε ή το ακυρώνουμε. Όμως, αν όταν κάτι φαίνεται απαραίτητο αλλά αδύνατο δεν το επιδιώκουμε, αν κάθε εμπόδιο μας κάνει να πηγαίνουμε πίσω, τότε δεν θα πάμε και πολύ μπροστά.
Λυπάμαι, αλλά πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού. Είναι η τέχνη του ονείρου και του οράματος. Αν δεν πιστεύεις ότι τα αδύνατα μπορούν να γίνουν δυνατά καλύτερα είναι να πηγαίνεις σπίτι σου. Αυτό που έκανε ο Ομπάμα στην Κοπεγχάγη είναι να μετριάσει μια συμφωνία που πολλοί άλλοι ονειρευτήκαν ότι είναι εφικτή, που εκατομμύρια πολίτες πάλεψαν για να γίνει εφικτή, όπως και δεκάδες ομόλογοί του. Το χειρότερο δεν είναι όμως αυτό. Ο Μπάρακ Ομπάμα μετρίασε μια συμφωνία που ξέρει ότι έτσι και αλλιώς δεν θα δεχθεί να γίνει δεσμευτική.
Δεν το έκανε κακοπροαίρετα. Δέχομαι ότι ο ίδιος πιστεύει ότι δεν μπορεί να προχωρήσει πιο γρήγορα και ότι η σημασία είναι να προχωράμε έστω και αργά. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Μπάρακ Ομπάμα βοηθάει τις ΗΠΑ να πάρουν μέτρα για να μειώσουν την συνεισφορά τους στην Κλιματική Αλλαγή. Την ίδια στιγμή όμως κάνει κακό στις παγκόσμιες κοινές προσπάθειες για την αντιμετώπιση του φαινομένου.
Τι έχει μείνει λοιπόν από την ελπίδα για την αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής; Παρέμειναν οι χιλιάδες οργανώσεις, τα εκατομμύρια πολιτών που κάθε ημέρα δίνουν από το χρόνο τους για να κρατήσουν την ελπίδα για τον πλανήτη ζωντανή. Είναι άνθρωποί που δεν αποθαρρύνονται από το αδύνατο. Είναι αυτοί που εκφράστηκαν με την εκλογή του Ομπάμα. Αν ο Ομπάμα υπολείπεται των προσδοκιών τους δεν χάθηκε ο κόσμος. Αν ο Ομπάμα γίνει εμπόδιο ή φρένο στην αλλαγή που χρειάζονται οι κοινωνίες μας δεν θα τους επηρεάσει. Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να προχωράνε και κόντρα στα εμπόδια. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να είναι πραγματικοί φορείς αλλαγής. Και βρίσκονται παντού ανάμεσα μας. Και αυτή η ελπίδα δεν είναι εύθραυστη.
